Po naszymu…

Na dziyń naszych umiłowanych

Przeszumne paniczki, kochane ustrónioczki
Wy młode gizdule i Wy co już mocie swoji roczki
Winszujym Wóm dzisio, bo zbliżo sie Wasze świynto
Coby kożdy dziyń tyn męski ród ło Was pamiyntoł
Dyć żechcie sóm płeć piynkno, przecudnej urody
Tóż niech Was cyni kożdy chłop, czy stary czy młody
Bo przeca Wy babeczki też ło tym dobrze wiecie
Że bez Waszej łobecności nielza żyć na tym świecie
Sóm żeście zaradne i dycki wszycko łogarniocie
Mało sie chwolicie, a znocie sie na kożdej robocie
Tóż wszyckim chłopóm dzisio przikazujym
A jak bydziecie łoporni – kija nie pożałujym
Kochejcie swoji kobietki w kożdej życio chwili
Dyć ta wzajymno miłość żywot Wóm umili.

Jura spod Lipowskigo Grónia