4 sierpnia 2026 roku w wieku 54 lat zmarła Barbara Zajdel, nauczycielka I Liceum Ogólnokształcącego im. Antoniego Osuchowskiego w Cieszynie. Społeczność szkolna zamieściła na swoim profilu na Facebooku wspomnienie, które przytaczamy poniżej. Pogrzeb odbył się 7 sierpnia w kościele pw. NMP Królowej Polski w Ustroniu Hermanicach. Barbara Zajdel została pochowana na cmentarzu katolickim w Goleszowie.
Przez tyle pokoleń idziemy… Każdy z nas idzie na spotkanie Wolności, która się nie sprzeciwi Miłości, ale Miłością się wypełni. św. Jan Paweł II
IN MEMORIAM
Są ludzie, których obecność nie potrzebuje wielu słów. Nie zabiegają o uwagę, nie szukają uznania, a jednak pozostawiają po sobie ślad głębszy niż niejeden głośny sukces. Wnoszą w życie innych spokój, dobro i poczucie ładu. Odeszła cicho, tak jak żyła – z godnością, wewnętrznym pokojem i niezwykłą skromnością, pozostawiając pamięć człowieka, którego
dobroć wyrażała się nie w słowach, lecz w codziennych czynach. Żyła z przekonaniem, że warto dobrze wykonywać to, co zostało człowiekowi powierzone. Dlatego całe swoje zawodowe życie pozostała wierna nauczycielskiemu powołaniu. Potrafiła wymagać od innych, wymagając najwięcej od siebie.
Pracę w naszej szkole rozpoczęła w 1996 roku. Przez trzydzieści lat kształciła kolejne pokolenia młodzieży, dla których była nie tylko nauczycielem fizyki, ale także wymagającym i mądrym przewodnikiem po świecie nauki. Była nauczycielem, który przypominał, że prawdziwy autorytet rodzi się z kompetencji, uczciwości i szacunku dla drugiego człowieka.
Była wybitnym nauczycielem fizyki. Jej uczniowie odnosili sukcesy w konkursach przedmiotowych i Olimpiadzie Fizycznej, osiągali najwyższe wyniki egzaminów maturalnych, a wielu z nich wybierało później studia na najbardziej wymagających kierunkach technicznych i ścisłych. Źródłem tych sukcesów była nie tylko Jej imponująca wiedza i wyjątkowe uzdolnienia. Posiadała rzadki dar przekazywania zagadnień fizycznych z precyzją i jasnością właściwą nauczycielowi akademickiemu. Potrafiła rozbudzić fascynację światem opisanym prawami natury – światem uporządkowanym, racjonalnym, którego piękno można odkrywać poprzez doświadczenie, rozumowanie i zapis matematyczny.
Była współzałożycielką oraz wieloletnią Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół I Liceum Ogólnokształcącego im. Antoniego Osuchowskiego – organizacji od lat działającej na rzecz rozwoju naszej szkoły. Z ogromnym zaangażowaniem wspierała inicjatywy służące wzbogacaniu jej bazy dydaktycznej i podnoszeniu jakości kształcenia, pozostawiając trwały
ślad w jej historii.
Jednym z Jej zawodowych marzeń było utworzenie nowoczesnej pracowni fizycznej. Doczekała się spełnienia tego marzenia, wcześniej osobiście uczestnicząc w projektowaniu pracowni oraz opracowując listę niezbędnych pomocy dydaktycznych. Dzięki Jej wiedzy, determinacji i trosce o wysoki poziom nauczania powstało miejsce, które będzie służyć kolejnym pokoleniom uczniów.
Jako koordynator współpracy szkoły z Politechniką Śląską oraz Instytutem Fizyki Uniwersytetu Śląskiego budowała pomost między szkołą a światem nauki. Inspirowała uczniów do odważnego stawiania pytań, rozwijania talentów i przekraczania własnych ograniczeń.
Zadziwiające było jednak to, że porządek, którego uczyła w fizyce, odnajdywała również we własnym życiu. Było ono harmonijne, celowe i głęboko sensowne. Powściągliwa w ocenach i opiniach, nigdy nie zabiegała o uznanie. Pomagała wtedy, gdy pomoc była naprawdę potrzebna.
Poza szkołą odnajdywała ukojenie w górach. Lubiła wędrować wysoko i daleko. W ciszy górskich szlaków porządkowała myśli, wsłuchiwała się w świat i odnajdywała wewnętrzny spokój. Tam, pośród przestrzeni i majestatu natury, odnajdywała to, co było Jej tak bliskie – harmonię, prostotę i ciszę, z których rodzi się mądrość.
Jej praca została doceniona licznymi nagrodami i wyróżnieniami. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje Nagroda Śląskiego Kuratora Oświaty, przyznana w 2021 roku. Dla tych, którzy Ją znali, największym świadectwem Jej wartości pozostają jednak nie odznaczenia,
lecz wdzięczność uczniów oraz szacunek współpracowników.
Pozostanie w naszej pamięci jako człowiek szlachetny, pełen ciszy, spokoju i wewnętrznej siły. Nauczyciel, który uczył nie tylko fizyki, lecz także odpowiedzialności, rzetelności i pokory wobec prawdy. Wierzymy, że tak jak przez całe życie pomagała młodym ludziom odkrywać porządek świata, tak dziś sama ogląda jego pełnię.
dyrektor I LO Jolanta Dawidowicz-Macura